Back
Beautiful Dirt
Beautiful Dirt

Bergensesteenweg is a road connecting Brussels with a town called Bergen, linking the city centre with the surrounding suburbs. This busy traffic artery is confronted with the negative image of extremely disorganised urban architecture, with unsafety, with the issue of desolate areas, run down homes and trash in the streets. The project researches the visual identity of the road, as well as the view of its inhabitants. ‘Beautiful Dirt’ tries to seek for the beauty in trash, dirt and destruction, or: how to look differently at ‘ugly things’. The articles in the journal pretend to be a report of an Art exhibition, showing different kinds of sculptures. The pictures that accompany the text make it clear to the reader that everything refers to trash and dog poop rather than real sculptures.

The project resulted in a publication: ‘Beautiful Dirt’ Journal, exhibitited at ‘N6’ in CC De Markten, Brussels (20/05/2009 - 28/06/2009).


Brazilia Annelies Vaneycken Aflitos Recife Brazilia Annelies Vaneycken Aflitos Recife Brazilia Annelies Vaneycken Aflitos Recife Brazilia Annelies Vaneycken Aflitos Recife Beautiful Dirt Journal


Cloaca Faeces, 2009,
mixed media digestive tracted ingredients courtesy of the artist (unknown)

from: ‘Beautiful Dirt Journal’

De Cloaca Faeces sculpturen staan eenzaam als sacrale paddestoelen in een stoffig aarden veld. Deze zone contrasteert in materialiteit met de stenen of geasfalteerde ondergrond van de kunstsite. Hiermee wordt de reeks van zes land art-achtige sculpturen geïsoleerd van een verder afgelegen kunstwerk bestaande uit een reeks van bombastische betonnen hoogbouw sculpturen die in hun vormgeving refereren naar sociale woonblokken.
Ik betreed het desolate maanlandschap en observeer de eerste sculptuur die zich op m’n pad bevindt. Het bolvormig organische volume heeft een zware onderbuik. In het verlengde van dit basisvlak stijgt een tweede kleiner afgeknot volume op als torentje en eindpunt van dit werk. Er is geen sokkel nodig, het kunstwerk staat met zijn plat ondervlak rechtstreeks in contact met zijn natuurlijke omgeving. Voor- en achterzijde van de sculptuur hebben een andere bewerking. De achterzijde is een eerder glad afgerond volume, bestaande uit een mat gelakt donkerbruin oppervlak dat hier en daar onderbroken wordt door een kloof van uitgedroogde materie. Het vooraanzicht geeft een meer open gevoel, het lijkt een afgebroken einde van een langer geheel. Het oppervlak mist hier zijn gepolijste afwerking en toont de verharde ruwe materie waaruit het volume opgebouwd werd; een faeces-achtige substantie die op deze locatie af en toe een vezelstructuur zichtbaar maakt. De bruintint van de materie is hier lichter van kleur dan het achterliggende deel van het werk. Alle Cloaca Faeces werden gecreëerd uit hetzelfde soort materie, ze onderscheiden zich van elkaar door een verscheidenheid in bruintint en door het gehalte waarin de materie al dan niet meer of minder uitgedroogd is. Er zijn grote en kleine versies. Ondanks de organische vormen lijkt het alsof de buisvormige tubes uit eenzelfde soort machine geperst werden.
Ik wandel verder doorheen het stoffige zand en aanschouw de andere sculpturen van de reeks, die op een willekeurig lijkende afstand van elkaar geplaatst werden. Van op een afstand stralen de torentjes van organische materie rust uit en een zekere vorm van sacraliteit - een primaire verbintenis met de natuur. Dit gevoel wordt ontkracht door de geur die de kunstwerken verspreiden eens je bij een sculptuur aangekomen bent.
De tentoonstelling Beautiful Dirt - Urbanistic Sculptures is het hele jaar door te bezichtigen in N6 - Bergensesteenweg, Victor Oliverlaan 83, 1070 Anderlecht.

Download the Beautiful Dirt Journal (link opens in a new window)